Erasmus+: stimulans van wereldwijde ontwikkeling
De Europese Commissie publiceert het nieuwe rapport van EACEA genaamd Erasmus+ Building skills worldwide wat aantoont hoe het Erasmus+ programma naast mobiliteit, ook bijdraagt aan het oplossen van maatschappelijke problemen in derde landen. Via structurele internationale samenwerking draagt het programma bij aan de ontwikkeling van regionale infrastructuren, variërend van curricula en governance tot digitale en groene voorzieningen. Het rapport onderscheidt vijf pijlers die elk andere vaardigheden stimuleren: capaciteitsopbouw in het hoger onderwijs (CBHE), beroepsonderwijs en -opleiding, jeugd, Erasmus Mundus en Jean Monnet.
Capaciteitsopbouw in het hoger onderwijs
In de onderzochte regio’s, Sub-Sahara Afrika, Azië, Latijns-Amerika en de Cariben, de Stille Oceaan en het Midden-Oosten, blijkt CBHE het belangrijkste mechanisme van Erasmus+ buiten Europa te zijn. Het is het meest ingezette instrument en stimuleert institutionele verandering om diverse onderwerpen aan te pakken binnen het hoger onderwijs. Zo richt het zich op processen als curriculumrelevantie, kwaliteitszorg en verbinding met de arbeidsmarkt. Volgens de Commissie versterkt dit brede bereik de waarde van CBHE, omdat het duurzame impact creëert op lokale onderwijs- en trainingssystemen. In combinatie met de andere genoemde instrumenten draagt CBHE bij aan versterking van zowel individuele vaardigheden als institutionele en systeemcapaciteit in derde landen.
Getailleerde aanpak meest effectief
De regionale analyses maken duidelijk dat Erasmus+ het meest effectief is wanneer de verschillende acties worden ingezet als complementaire instrumenten, niet als onderling uitwisselbare “tools”. Omdat de instrumenten op verschillende manieren bijdragen is dit een belangrijk onderscheid. De tools kunnen elkaar complementeren maar ze kunnen elkaar niet vervangen of verwisselen. De regio’s gebruiken de instrumenten op basis van hun benodigdheden. Zo ligt in het Midden-Oosten de nadruk op werkloosheid en inzetbaarheid in fragiele contexten, terwijl in kleine eilandenstaten in de Stille Oceaan institutionele capaciteitsopbouw voorop staat. Tegelijkertijd bevorderen de acties interregionale samenwerking en verdere ontwikkeling van digitale- en mediageletterdheid, duurzaamheid en ethische AI-toepassingen. Het rapport geeft aan dat de Commissie hier in de toekomst nog actiever op wil inzetten.
Context
Dit rapport evalueert de rol van het Erasmus+ programma (2021-2027) als het belangrijkste EU-instrument voor de ontwikkeling van vaardigheden en institutionele samenwerking in derde landen. Daarmee draagt het bij aan de bredere Europese Skills Agenda en de vormgeving van een Union of Skills. In mei spraken de Raad en de parlementaire commissies EMPL en CULT zich uit over de contouren van het volgende Erasmus+ programma (2028-2034), inclusief aandacht voor inclusie, kwaliteit en internationale samenwerking. Beide Raad en CULT scherpen in hun posities de voorwaarden voor de associatie van derde landen aan. Deze nieuwe publicatie biedt extra input voor de discussie over de toekomstige prioriteiten van Erasmus+ in en buiten Europa.
Mede geschreven door Lily Pestel
